Archief May, 2011


Kersvers binnen het Samhoud-platform: vrouwelijke columnist met liefde en medeleven voor anderen. Typisch vrouw, ja, ik weet het. Het wordt erger: strijdend voor rechtvaardigheid in deze wereld, zij het passief of actief, vóór vrouwenrechten, tegen racisme en discriminatie, verkapt of bloot welteverstaan, waarbij ik bij het eerste erger dan de tien plagen in Egypte toewens en kleinschalig of grootschalig trachtend de wereld te verbeteren. Ja, een echte vrouw dus. Vrouw die zaken zoals de arbeidsmarkt kritisch bekijkt. Aha, vrouw met zowel feminiene als masculiene waarden en ik omarm ze beiden met alle drift of energie – masculien of feminien – die ik heb.

Nu dat duidelijk is, ter zake. Eind april verscheen een artikel op Z24 met daarin de uitkomsten van de Ben-Gurion Universiteit. De onderzoeksresultaten gelden ook voor Nederland waar de gewoonte bestaat om een cv met foto aan te leveren. Jonge en aantrekkelijke vrouwen maken minder kans om uitgenodigd te worden voor een sollicitatiegesprek als ze een foto bij hun cv doen. Vrouwelijke medewerkers van personeelszaken die meestal single zijn, worden jaloers en nodigen liever de minder dreigende underdog uit. Let op, aantrekkelijke jonge mannen krijgen wel een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek. Zie ook The Daily Mail. Discriminatie op grond van schoonheid dus. Nergens is de ware aard van mensen zo zichtbaar als op de arbeidsmarkt.

Bijenkoningin

Laat ik bij die vreselijke bijenkoninginnen, eventueel vrouwelijke recruiters beginnen; u wel bekend. Vrouwen die het pand binnentreden en waarbij alle x aantal verdiepingen gelijk op de hoogte zijn van hun binnenkomst. Vrouwen die één en al control freaks zijn, bevende ‘minions’ aan zich weten te binden, denken dat iedereen naar hen moet luisteren, de wereld om hen draait en ondertussen niet door hebben dat niemand graag met hen samenwerkt, maar ja, waarom zouden deze bijenkoninginnen het voor wie dan ook makkelijk maken? Deze vrouwen hebben namelijk geen eigen mening of innerlijke inspiratiebron. Eigenlijk zijn het onzekere mutsen, angstig voor competitie, die vooruit komen door hard te blaffen ter bescherming van hun territorium, anderen flink kopiëren, er de credits vervolgens voor durven op te eisen en hun intelligente competitie uitschakelen door kleinering, scheldkanonnades, verwijten en machtspelletjes. Bij het laatste moet u denken aan het politieke spel, intimidatiespel, uitsluitingsspel en treiterspel. Wat zeg ik? Uitschakelen op welke wijze dan ook. Hoe absurder, des te beter. En mensen in hogere functies? Daar kunnen ze al helemaal niet tegen en dat wordt niet beter met de jaren.

Krabbenmand

Dan de vrouwen, eventueel vrouwelijke recruiters, in de categorie ‘krabbenmand’. Vrouwen die uit de mand naar boven proberen te klimmen, wel de groep bij elkaar willen houden en andere vrouwen vaak dezelfde tocht gunnen, maar toch de mand uit balans weten te halen en als de toren van pizza om weten te gooien. Soms zijn dit vrouwen die werk en gezin koste wat het kost draaiende proberen te houden. Geen eenvoudige taak als zij met hun ambities omhoog proberen te klimmen. In andere gevallen worden deze vrouwen niet als individu met competenties gezien, maar als ‘vrouw’, met andere woorden als ‘token’ voor een groep. In zulke situaties kunnen deze vrouwen meer dan zij op dat moment mogen doen en moeten zij iedereen overtuigen dat zij een topfunctie waardig zijn. Soms halen deze vrouwen andere vrouwen in hun klimtocht omlaag, maar niet altijd. Anders dan de bijenkoninginnen zijn de intenties niet per definitie slecht. Ze krijgen alleen graag waar zij naar eigen zeggen recht op hebben. Zie ook dit onderzoek voor verdere informatie.

Bevooroordeelde of verzuurde man

In het artikel op Z24 wordt niet gesproken over de man. Toch mag hij niet ontbreken in dit verband, want hoe vaak komt het voor dat een man het voor het zeggen heeft over wie er wordt aangenomen of welke taken vrouwen binnen een bedrijf mogen uitvoeren? Juist ja, vaak. Ook mannen discrimineren. Een aantrekkelijke vrouw kan namelijk geen genie zijn. Dat strookt niet met de oergedachte van deze mannen. Daarnaast steekt deze bevooroordeelde en soms verzuurde man graag zoveel mogelijk geld in eigen zak. Vrouwen die niet voor zichzelf opkomen, krijgen als gevolg daarvan minder betaald dan mannen in dezelfde positie. U kent ze wel, de kalende en grijzende mannen die denken dat een grote SUV het verlengde van hun mannelijkheid betekent en dat die gekleurde sneakers hun enige allure en leven in gaan blazen.  Lang leve Albert Camus die dit fenomeen al snel in de smiezen had. De grootdenker die zich hard maakte met de woorden: “NEVER judge a book by its cover.” Laat ik bovendien deze mannen de realiteit onder ogen brengen: het geld komt niet binnen door die grijze in de tijd vastgeroeste verzuurde mannen, maar door het bloed, zweet en tranen van de energieke vrouwenarbeidsslaven, die ook het doorzettingsvermogen hebben om vaker dan mannen een studie af te ronden.

Vrouwen aller landen, verenigt u!

Een oproep aan al die hardwerkende eigenzinnige prachtvrouwen: wij hebben niets anders te verliezen dan onze ketenen. Vrouwen aller landen, verenigt u! Trek uw mooiste en meest vrouwelijke jurk aan en ren gezamenlijk de straat op. Eeuwenlang waren aantrekkelijke vrouwen het symbool van een vruchtbare samenleving en de kroon van de kunstwereld. Waarom schamen voor schoonheid? Waarom schoonheid verbergen om de geloofwaardigheid te bevorderen? Camus had gelijk: intelligentie zit niet aan de buitenkant. De innerlijke capaciteiten van vrouwen blijven geen seconde meer verborgen. Vrouwen, concentreert u zich op uzelf. Werk hard en zet door. Toon ambitie en lef. Toon boven alles respect voor de mensen waar u mee samenwerkt in welke gelaagdheid van het bedrijf dan ook. Steun elkaar en u creëert hetgene waar u juist zo hard naar op zoek bent. Tot slot: geniet en wees tevreden. Lief zijn? Dat kan ik als geen ander. Volgende keer ben ik weer lief.

Vrouwennetwerken? Eigenlijk moet ik er niks van hebben. Als kind al had ik er een bloedhekel aan wanneer de jongens en de meisjes in groepjes werden verdeeld. Ik voelde me altijd misplaatst. Vakjes en ik zijn sowieso geen goede vrienden. Hoe ik ook mijn best doe, ik pas er nooit in. Ik ben te jongensachtig voor de meisjes, te plat voor de intellectuelen en te bekakt voor de ordies. En van saamhorige groepjes krijg ik al helemaal de kriebels. De ironie wil dat ik juist nauw bij een aantal vrouwennetwerken betrokken raakte door publiekelijk te verkondigen dat ik ze achterhaald vind.

Mijn afkeur voor vrouwennetwerken manifesteerde zich een aantal jaar geleden, toen ik een groepje vrouwen van formaat saamhorig met de vuist op tafel zag slaan terwijl ze om het hardst riepen dat de rollen nu maar eens omgedraaid moesten worden. Jaren lang, zo bulderden ze, hadden mannen hen onderdrukt en nu zouden zij die treurige mannetjes maar eens naar hun pijpen laten dansen. Tot zover kon ik de frustratie nog volgen. Waar ik afhaakte was bij hun oprechte overtuiging dat mannen per definitie slecht zijn en vrouwen per definitie goed. Een wereld zonder mannen, zo beweerden ze, zou een wereld zijn zonder oorlog en geweld.

Dit waren vrouwen op hoge posities, vrouwen naar wie ik opkeek, maar zoiets onzinnigs had ik in tijden niet gehoord. Natuurlijk kan ook ik er af en toe van genieten om de eigen soort op te hemelen en de andere af te fakkelen. Maar er is nooit een moment waarop ik geloof dat de ene ‘soort’ werkelijk beter is dan de andere. Ik ben ervan overtuigd dat we elkaar aanvullen. Dat we elkaar nodig hebben.

Vooral in de opvoeding van kinderen zie ik dat zo duidelijk. Bij het klimrek hoor je vaders hun kinderen aanmoedigen nog wat hoger te klimmen terwijl de moeders angstig roepen dat het zo wel hoog genoeg is. Het zijn vaak de vaders die hun kinderen hoog in de lucht gooien en ze laten schrikken, terwijl de moeders ze troosten en gerust stellen. Hierop zijn natuurlijk uitzonderingen. Ook ik pas, zoals gewoonlijk, niet helemaal in dit vakje maar ik herken hem wel.

Een evenwichtig kind is een kind dat wordt aangemoedigd om risico’s te nemen en tevens op de gevaren wordt gewezen. Maar dit geldt net zo goed voor een bank. De Leeman Brothers hadden Leeman Sisters moeten hebben om ze te vertellen dat de risico’s die ze namen onverantwoord groot waren. Tegelijkertijd zou die bank nooit zo groot en succesvol zijn geworden zonder dezelfde Leeman Brothers die de bank ten val brachten. Leeman Sisters alleen zijn namelijk vaak zeer behoudend en risicomijdend. Ik ben ervan overtuigd dat  de Leeman Brothers en Sisters er samen voor hadden gezorgd dat de bank langzaam maar zeker gegroeid was zonder dat de bank zou zijn omgevallen. Diversiteit staat namelijk voor evenwicht.

Maar ondanks dat onderzoek allang aantoont dat diversiteit het succes van een bedrijf bevordert, toch stromen vrouwen nog steeds minder makkelijk door naar plekken waarop ze ook echt mee mogen beslissen. Kennelijk heeft de top zo nu en dan een zetje nodig om überhaupt in te zien dat er een gebrek aan diversiteit en evenwicht is. Daarvoor hebben ze kennelijk vrouwennetwerken als deze nodig. Vrouwennetwerken die het belang van diversiteit benadrukken en ervoor strijden evenwicht te brengen binnen en buitenshuis. Maar toch hoop ik nog steeds stiekem dat ook dit soort netwerken op een dag verrijkt zullen worden door mannen. Want ook hiervoor geldt: diversiteit is niet alleen goed voor een opvoeding of een bank maar ook voor een netwerk.

Met vriendelijke groet,

Roos Wouters

Wilt u aanwezig zijn op de boekpresenatie van Roos Wouters?

Op 17 mei 2011 overhandigd Roos Wouters het eerste exemplaar van haar nieuwe boek Carrièrebitches en papadagen: hoogste tijd voor Het Nieuwe Werken aan Alexander Rinnooij Kan (voorzitter van de SER). Aansluitend zal er o.l.v Martijn de Greve een debat plaatsvinden over Het Nieuwe Werken met o.a.Willem de Jager (voorzitter Telwerkforum), Jan Minartz (Sectormanager Zorg en Begeleidingen Stichting Eykenburg), Joop Schippers (Hoogleraar Arbeids- en Emancipatie-economie, UU) en Ingrid Smolders (Managing partner &Samhoud). Als klap op de vuurpijl zullen de eerste Nieuwe Werken Werkt Certificaten worden uitgereikt met aansluitend een borrel. Wil je ook bij deze boekpresentatie aanwezig zijn? Kom dan op 17 mei naar café Dauphine op het Prins Bernardplein 175 te Amsterdam. Het begint om 17:00 en duurt tot 19:00. Dauphine beschikt over een gratis parkeerkelder en is gelegen naast station Amsterdam Amstel. Mail even of je komt roos@rooswouters.nl

Kijk voor meer informatie over Het Nieuwe Werken op  www.HetNieuweWerkenWerkt.nl , op www.rooswouters.nl of luister naar Roos op www.trafficradio.nl