Hoogopgeleide vrouwen in Nederland zijn vaker STOP-vrouw dan TOP-vrouw. Maar waarom eindigt het overgrote deel van de hoogopgeleide vrouwen in Nederland als stopvrouw? Willen ze niet? Kunnen ze niet? Mogen ze niet? Dit onderzocht ik in mijn boek ‘(S)topVrouw! Het glibberige pad naar de bestuurskamer’. Want deze vragen intrigeren me mateloos en bovendien schiet het niet op. Nog altijd blijft het aandeel vrouwen in Raden van Bestuur en Raden van Commissarisen steken op 8%, terwijl al geruime tijd meer vrouwen dan mannen afstuderen…  waar blijven ze?

Klim en uitglijfactoren

Ik onderzocht daarom de klimfactoren en de ‘uitglij’ factoren… De klimfactoren van succesvolle vrouwen zijn:  doelgericht zijn, een visie hebben, het juiste team om zich heen vormen, veel zelfvertrouwen hebben, een rolmodel zijn, proactief zijn en een netwerk om zich heen creëren.  En waar precies glijden vrouwen uit op het pad op weg naar de bestuurskamer? Volgens henzelf is parttime werken de grootste drempel voor vrouwen om door te groeien naar de top (54%), op de voet gevolgd door een organisatiecultuur die vooral gericht is op mannen (48%).

Vrouwen zijn niet ambitieus en andere mythes

Maar als we dit weten, waarom gaat het in het publieke debat dan altijd over het ambitieniveau van vrouwen? Of dat nederlandse vrouwen niet zouden willen? In ‘(S)topVrouw’ reken ik af met deze mythes. Zoals dat vrouwen minder ambitieus zijn dan mannen en dat de zorg voor kinderen verband houdt met hun stagnerende doorstroom. Ons onderzoek laat zien dat vrouwen zelfs ambitieuzer zijn dan mannen, maar dat ze een ander beeld hebben bij deze ambitie. De ambities van vrouwen zijn meer inhoudelijk gericht en die van mannen juist op verticale groei en externe profilering. Door deze verschillen denken veel mensen dat vrouwen minder ambitieus zijn en wordt het potentieel van vrouwen vaak onderbenut.

De Krabbenmand

Vrouwen als Heleen Mees, Marike Stellinga en Elma Drayer, hebben hun positie in de krabbenmand ingenomen. Allemaal lijken ze te weten wat zogenaamd het beste voor ‘de vrouw’ zou zijn. Maar door met de vinger te wijzen naar ‘de vrouw’ zijn we geen stap verder gekomen. Het is toch juist de bedoeling dat zij die dat willen dit ook kunnen? Volgens mij draagt het veroordelen van vrouwen en mannen daar niet aan bij. Het geeft bovendien andere spelers die de doorstroom van vrouwen beinvloeden, zoals de overheid en het bedrijfsleven alleen maar meer redenen om alles bij het oude te laten.

Dus laten we ophouden met de krabbenmand en vooral hulde, waardering en respect tonen voor inspirerende topvrouwen! In mijn boek zette ik een aantal van hen (o.a. Marike van Lier Lels, Mirjam Sijmons, Marion Koopman en Ellen Faber) op bijzondere wijze in de spotlights. Waneer je hun indrukwekkende levensverhalen leest, snap je hoe belangrijk het is om vrouwen te ondersteunen onderweg naar de top, want het is een glibberig pad, vol hobbels en gaten.   

Feminisering van organisaties

En wat moeten organisaties doen om het aandeel vrouwen in de top te vergroten? Ik denk dat het tijd is voor een feminiseringslag binnen veel organisaties. Dit omdat vrouwelijk leiderschap onmisbaar is om als organisatie te overleven in de toekomst. Onderzoek laat zien dat organisaties met vrouwen in de top maar liefst 48 procent meer winst maken. Bovendien wordt tachtig procent van de aankoopbeslissingen door een vrouw genomen. Is het dan niet meer dan logisch om vrouwen door te laten stromen naar leidinggevende posities? De dialoog aangaan met je vrouwelijk talent en je organisatiestructuur en cultuur aanpassen om zodoende aan te sluiten bij de drijfveren van je vrouwelijk talent is de manier om te zorgen voor meer TOP vrouwen.

Nieuwsgierig geworden naar het boek? Ga naar de website van &samhoud women voor het bekijken van de interviews. Het boek (S)Top Vrouw! is vanaf half maart als e-book verkrijgbaar via de website van &samhoud women. Volg (S)Top Vrouw! daarnaast op twitter via #stopvrouw en @samhoudwomen.