Zoals iedere dag beginnen we weer met de Group of Directors sessie. Ik merk dat een aantal van ons het heel lastig vindt om voor zichzelf te kiezen. Ze zijn vaak heel loyaal aan hun organisatie en hun leidinggevenden. Zelfs zo loyaal dat ze verkiezen langer in een organisatie te blijven dan goed voor henzelf is. Ik vraag me af waarom vrouwen dit doen. Blijkbaar vinden ze de relatie en het geheel vaak belangrijker dan hun eigen ontwikkeling. Een ander thema in onze groep is dat we vaak te zacht zijn op de mensen met wie we werken en op het resultaat dat ze produceren. We geven te veel en nemen soms te weinig denk ik. Hard op het resultaat en zacht op de mensen. Het moet kunnen.
Vandaag is het innovatiedag. We bekijken twee interessante organisaties die allebei een nieuw innovatief proces hebben bedacht om tot nieuwe producten en oplossingen te komen. De meest aansprekende organisatie is IDEO, deze organisatie heeft een heel bijzondere bedrijfscultuur die compleet is ingericht rondom het ontwerpen van nieuwe producten. Bij IDEO ziet het er meer uit als een werkplaats/speeltuin dan als een kantoor. Het is een indrukwekkende organisatie waar ‘speelsheid’ een van de kernkwaliteiten is en waar de CEO zegt: ‘ik neem niemand aan die het met me eens is, als ik dat wel neem ik wel een papegaai’. Zij benutten de kracht van diversiteit in optima forma. Om innovatie te stimuleren heerst er dan ook een totaal gebrek aan ‘fear for failure’. Het motto is: better try stuff and ask for forgiveness than ask for permission. Heel inspirerend. De andere case, die gaat over Innocentive, is op een andere manier innovatief. Zij koppelen ‘problem seekers’ aan ‘problem solvers’ op het internet. De problem solvers dienen op vrijwillige basis en anoniem oplossingen in en als de problem seeker het een goede oplossing vindt dan krijgt de solver een beloning (die wel kan variëren van 1000 tot 1000000 USD). Fantastisch concept (hoewel een aantal juristen in de groep zich vooral stort op de problemen rondom intellectual property).
We beëindigen deze dag met een case over de dilemma’s rondom leiderschap, wanneer je als leider van een organisatie zo één bent met de organisatie dat het lastig wordt om een maatschappelijk of politiek standpunt in te nemen. Ik moet zeggen dat ik dit uitgangspunt lastig vind. Ik ben van mening dat het juist de plicht is van een leider om haar leiderschap op zodanige wijze in te zetten dat het meer impact heeft dan enkel de organisatie waar ze voor werkt (wat natuurlijk onverlet laat dat een leider integer en etisch moet zijn). Maar ik ben in de minderheid. Deze overwegend Amerikaanse groep ziet dit toch wat anders en ziet vooral veel risico’s in het beïnvloeden van de aandeelhouders waarde. Mijn Nederlandse groepsgenote verteld over Pim Fortuyn en zijn anders zijn binnen het politieke establishment. Ik zie mijn klasgenoten hun wenkbrauwen optrekken.
