Het is alweer de voorlaatste dag van mijn verblijf hier op Harvard, wat gaat het snel. Tijdens de board of directors meeting horen we dat we op de laatste dag een actieplan moeten presenteren. Wow nu gaat het concreet worden! In onze groep is een top verbinding ontstaan! We zijn open en eerlijk naar elkaar en we kunnen elkaar goed helpen. We zijn allemaal voornemens om met elkaar in contact te blijven. Als onderdeel van het programma schrijven we een briefje naar de anderen. De brieven die de anderen aan mij schrijven zie ik niet. Ze gaan direct op de bus, leuk om naar uit te kijken in de post volgende week!

Vandaag is het tijd voor Marketing, we behandelen Starbucks en marketing New York City. Deze professor heeft goed de wind eronder en dat doet het resultaat in de klas goed. Later kom ik erachter dat de professor een Nederlandse is. Hmm komt het nou omdat ze Nederlandse is dat ik haar stijl waardeer? Nee, de anderen zijn het met me eens. Ik leer enorm veel van deze cases. Het is ook makkelijk om je er iets bij voor te stellen bij de koffie bij Starbucks (nee het is geen koffie! Het is Starbucks) en bij New York City. In de Starbucks case is de pay off van goed naar great service enorm. Ik leer ook dat je niet alles voor iedereen kan zijn en dat je daarin keuzes moet maken (want ‘who you serve is who you become’). Dat je niet ongelimiteerd kan groeien. Tragisch dat Starbucks een slachtoffer lijkt te zijn van haar eigen succes. En nog altijd is de organisatie niet uit de problemen. Het valt me op dat je jezelf als organisatie altijd weer opnieuw moet uitvinden. Omdat je klanten veranderen en dus verander je mee. In de tweede marketing case leren we over hoe je iets als een stad kunt ‘marketen’. De aanpak staat zo ver af van de traditionele marketing principes dat ik de basics van marketing weer scherp krijg. Je bezit iets van waarde (je ‘asset’), je plaatst er een ‘economic engine’ op en je zorgt voor een eindresultaat (financieel of niet financieel) waarmee je je ‘assets’ weer in waarde kunt vergroten. Een eye opener dat dit principe op alles van waarde lijkt toe te passen.

De tweede helft van deze dag besteden we aan de financiële crisis en het tekort op de lopende rekening van de Verenigde Staten. Onze professor is als een van de weinige vrouwen bij het World Economic Forum in Davos geweest en ze lijkt nog geen veertig. Impressive! Het is geen case bespreking, het is meer een hoorcollege. Maar wel een hele goede. Iedereen hangt aan haar lippen. Wat een ongelofelijke reeks van aannames, systeemfouten en menselijkheid heeft tot deze crisis geleid! Het macro economisch perspectief in het tweede onderdeel over het tekort op de lopende rekening van de Verenigde Staten is fantastisch en inzichtvol. De grootste economie van de wereld die zo op de pof leeft bij de rest van de wereld, waar gaat het naartoe? en wie trekt uiteindelijk aan het kortste eind? 

Op deze laatste avond wordt het heel gezellig en laat. Het blijkt dat ook de belangrijke zakenvrouwen in mijn klas goed kunnen dansen!